Blog

SEN DEMEK

Bu satırları okuyan değerli insan…

 

Kendi değerinin farkında mısın? Anne ve babanın birbiriyle karşılaşma ve evlenme olasılığı çok düşüktür bu milyarlık dünyada. Ve sen bir mucizesin… Kendini değersiz, mutsuz veya çok dertli mi hissediyorsun?

Düşün bakalım ne derdin var? Yasama hakkin mi yok? Yemek için iki kap yemeğin bile mi yok? Yoksa sokakta mı yatıp kalkıyorsun? Ya da annen ve babandan ayrı mısın?

Cevabin hayır ise peki seni üzen, mutsuzluğuna sebep olan şey ne veya kim?

Birisini seviyorsun düşünüyorsun gece gündüz onu ve içinden ah ulan ah diyorsun aklımda olan yanımda olsa bana hüzün mü uğrar beni kim üzebilir ki o yanımdayken… Veya okul derdin var ne zaman bitecek bu okul diyorsun içinden… Ya da paran yok… Param olsa ben böyle mi olurdum hayatta en iyi ben yaşardım diyorsun… Bunu anlattım her parası olan yaşayamıyor…

Sen kendinin değerini ne zaman anlayacaksın… Daha neden izin veriyorsun seni üzmelerine müsamaha gösterip duruyorsun… Bırak onları sana eziyet veren ayağına dolanan o şeylerden kurtulma zamanı gelmedi mi? Birisini seviyorsan çık karşısına söyle… Kabul etmezse diye düşünüyorsun… Haklısın bu herkesi korkutur ama ne diyor sair gizlemek başkalarına fırsat vermektir…  Daha ne diye tutuyorsun ki aklında çık karşısına dok içindekileri ona… Anlat onu ne kadar çok sevdiğini ona ne kadar çok âşık olduğunu… Hani demiş ya sair Sen çok şevde bırakıp giden yar utansın… Öyle herkesin her şeyin ardından da üzülmene kendini yıpratmana gerek yok… Biraz değerini anla lütfen…

 

 

 

 

 

 

ÖYLE BİR HAYAT YAŞIYORUM Kİ

 

Gidene kal demeyeceksin.

Gidene kal demek zavallılara,

Kalana git demek terbiyesizlere,

Dönmeyene dön demek acizlere,

Hak edene git demek asillere yakışır.

Kimseye hak etmediğinden fazla değer verme, yoksa değersiz olan hep sen olursun...

 

Düşün, kim üzebilir seni senden başka?

Kim doldurabilir içindeki boşluğu sen istemezsen?

Kim mutlu edebilir seni, sen hazır değilsen?

Kim yıkar, yıpratır sen izin vermezsen?

Kim sever seni, sen kendini sevmezsen?

Her şey sende başlar, sende biter...

Yeter ki yürekli ol, tükenme, tüketme, tükettirme içindeki yaşama

Sevgisini.

Ya çare sizsiniz ya da çaresizsiniz…

 

 

 

Öyle bir hayat yaşıyorum ki,

Cenneti de gördüm, cehennemi de.

Öyle bir aşk yaşadım ki,

Tutkuyu da gördüm, pes etmeyi de.

Bazıları seyrederken hayatı en önden,

Kendime bir sahne buldum oynadım.

Öyle bir rol vermişler ki,

Okudum okudum anlamadım.

Kendi kendime konuştum bazen evimde.

Hem kızdım hem güldüm halime

Sonra dedim ki ' söz ver kendine '

Denizleri seviyorsan, dalgaları da seveceksin.

Sevilmek istiyorsan, önce sevmeyi bileceksin.

Uçmayı seviyorsan, düşmeyi de bileceksin.

Korkarak yaşıyorsan, yalnızca hayatı seyredersin.

Öyle bir hayat yaşadım ki, son yolculukları erken tanıdım.

Öyle çok değerliymiş ki zaman,

Hep acele etmem bundandı

Anladım...

 

F. Nietzsche

 

 

 

 

 

HER ŞEY SENDE GİZLİ

 

Yerin seni çektiği kadar ağırsın

Kanatların çırpındığı kadar hafif…

Kalbinin attığı kadar canlısın

Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç…

Sevdiklerin kadar iyisin

Nefret ettiklerin kadar kötü…

Ne renk olursa olsun kaşın gözün

Karşındakinin gördüğüdür rengin…

Yaşadıklarını kar sayma,

Yaşadığın kadar yakınsın sonuna…

 

Ne kadar yaşarsan yaşa,

Sevdiğin kadardır ömrün...

Gülebildiğin kadar mutlusun

Üzülme, bil ki ağladığın kadar güleceksin

Sakın bitti sanma her şeyi,

Sevdiğin kadar sevileceksin.

 

 

 

Güneşin doğuşundadır doğanın sana verdiği değer

Ve karşındakine değer verdiğin kadar insansın

Bir gün yalan söyleyeceksen eğer

Bırak karşındaki sana güvendiği kadar inansın.

Ay ışığındadır sevgiliye duyulan hasret

Ve sevgiline hasret kaldığın kadar ona yakınsın

Unutma yağmurun yağdığı kadar ıslaksın

Güneşin seni ısıttığı kadar sıcak…

Kendini yalnız hissettiğin kadar yalnızsın

Ve güçlü hissettiğin kadar güçlü...

Kendini güzel hissettiğin kadar güzelsin…

 

İşte budur hayat!

İşte budur yaşamak bunu hatırladığın kadar yaşarsın

Bunu unuttuğunda aldığın her nefes kadar üşürsün

Ve karşındakini unuttuğun kadar çabuk unutulursun

Çiçek sulandığı kadar güzeldir

Kuşlar ötebildiği kadar sevimli

Bebek ağladığı kadar bebektir

Ve her şeyi öğrendiğin kadar bilirsin bunu da öğren,

Sevdiğin kadar sevilirsin…

 

Can YUCEL

 

“Hak ettiği kadardır bir insana verilen değer. Unutma herkes kendi değerini kendisi belirler…”

Ufak tefek şeyler yüzünden üzülme, üzme kendini… Sağlığın en kotu düşmanı strestir. Unutma strese kapılır kendini yer bitirirsen bir daha eski haline dönemeyebilirsin… Düşünmek, her gece uymadan her dinlediğin şarkıda düşünmek ve strese girmek… Acaba demek, keşke demek bunlardır bizim asil düşmanlarımız…

Herkese ettiği kadar değer ver… Senin değerini bilmeyip seni üzenleri de bırak… Bırak öyle her şeyi, herkesi umursamayı… Bos ver… Bana ne demeyi öğren artık… Her şeye yorma kafanı, düşünme… Kaçan fırsatlar yüzünden keşke deyip yiyip bitirme kendini…

Her şeyin bir yeri ve zamanı vardır elbet olur. Eğer olmuyorsa vardır bir bildiği oldurmayanın… Verdiği de vermediği de imtihanındandır… Verdiğinde bir hayır varsa vermediğinde bin hayır vardır… Kolun mu kırıldı hemen üzülme, Yaratan belki kanat verecek sana…

Bu hayatta bencil olmak gerekiyor ama yeri geldiğinde… Kendinizi düşünmek gerekiyor… Unutmayın ki siz onun için üzülürken, endişelenirken belki o sizin ne halde olduğunuzu bile bilmiyor veya sizi hatırlamıyor bile… Kendinizi duşunun başkalarını bos verin de demiyorum… Evet, başkalarını düşünmek de gerekli ama bu size zarar verecek boyutta olmamladır…

*

İnsanın en büyük hatası şudur; kendini olduğundan büyük görmek ya da kendine hak ettiğinden az değer vermek.

(Goethe)

*

Hayattan değer görmek mi istiyorsunuz?

Önce siz kendinize değer verin. Bu bencillik değildir. Siz güçlü olmazsanız kimseye faydanız olmaz…